Benim yakarışım, sana olan aşkımdandır.
Beni ateşlere atacağına mı inanayım? Ben senin rahmetini umarak günahlarımla senin karşına gelmişken, beni tekrar buradan çıkarıp ateşlere atacağına veya kendinden uzaklaştıracağına mı inanayım? Tamam at ateşlere kabulüm… Benim kendi nefsime ettiğim zulümdendir bu, sen asla kullarına zulmetmezsin. At ama orada ateşler içinde yanarken dahi senin adını anmama izin ver. Ben sensiz yapamam Allah’ım… Beni sensizliğe mahkûm etme, benim cezamı sensizlikle verme.
Ben nerelere giderim sen yoksan? Gittiğim her yer bana cehennem olur, azap olur. Ne olur gitme benden sana yalvarıyorum. Allah’ım bağışla, Allah’ım merhamet et. Biliyorum hiç hak etmiyorum ama ne olur affet. Affetmek senin şanındandır, yüceliğindendir.
Elhamdülillah bana hidayet veren sensin. Eğer sen bana hidayet vermeseydin ben helak olup giderdim…
Ne kadar hamd edersem edeyim yetmeyecek biliyorum.
Rabbim…
Ne cennet arzusu var içimde ne cehennem korkusu. Benim isteğim sadece senin rızandır.
Rabbim…
Benim bahçemde kuru çiçekler, ölü topraklar var ve sen onlarında Rabbisin.
Benim nefsim hep kötü şeyleri ister, tövbesini bozar, kendine zulmeder ama sen tüm bunlarında sahibisin.
Sen benimsin, benim Rabbimsin!
Sen bağışlayansın, sen tövbesini bin kez bozsa da kulunun bin birinci kez gelişinde yine tövbesini kabul eden, asla kapılarını kapatmayansın.
Sen benimsin Rabbim.
Sen benimlesin.
Sen…
Sen benden gitmeyenimsin.
Sen bende hep var olansın.
Benimlesin.
Özlediğimsin,
Ağladığımsın,
Güldüğümsün.
Sen tüm duygularımın baş kahramanısın.
Sen benim hem korkum hem ümidim ve o ikisi arasındaki ince çizgide bir ömür beklemeye razı olacağım sahibimsin.
Sen önünde senelerce secde etmekten usanmayacağım tek’ imsin.
Senin binlerce kulun var, belki onları benden daha çok seviyorsundur bilemem ama benim senden başka Rabbim yok.
Seveceğim de yok, seveceğine inandığımda.
Sen herkese yetensin, herkesin imdadına aynı anda koşansın.
Sen her şeye kadirsin ama ben…
Ben kafeste çırpınan bir kuş gibiyim; kanadım kırık ve yaralarımı saracak olan yine sensin.
Sen sensin, sen bendesin, ben de sen de olayım.
Sevdiğim kulum sensin zümresine beni de dahil et.
Çünkü ben senin sevgine çok açım.
Benim kararan kalbimi seninle aydınlat,
Benim gönlümü incitme,
Beni terk etme,
Beni benle bırakma.
Çünkü ben korkuyorum sensizliğin acısından Rabbim.
Bir kez de bana ‘kulum’ de. Bir kez de bana göster o gül cemâlini.
Yemin ederim beklerim, ben seni hep beklerim.
Bekleyeceğim…